“… het eerste en voornaamste gebod: de Liefde, Naastenliefde.”                                                                                    
55V - juli 2018

De Boodschappen

Jaartal 1947

11de Boodschap

4 januari 1947

Dreiging over de wereld Ik zie de Vrouwe staan. Zij zegt: “Laten ze toch steun zoeken in het ware.” Zij laat mij als het ware met mijn hand over de wereld voelen en ik krijg daar zo’n ontzettende pijn in. De Vrouwe zegt: “Dit is de wereld van het ogenblik.” Ik ga er weer overheen met mijn hand. Ik zie dan een beeld van de wereld, zoals ik die nu gewend ben. Dan verandert dat beeld en het is nu ineens een totaal andere wereld geworden. De Vrouwe zegt: “Dit is de wereld van later, die is heel zwaar. De wereld zal zichzelf vernietigen.” Dit laatste zegt de Vrouwe bedroefd en zo, alsof Zij de mensen wil waarschuwen: als jullie zo doorgaan, vernietigt de wereld zichzelf. Rome, wees gewaarschuwd Dan neemt de Vrouwe als het ware de wereldbol in haar hand en draait die rond. Zij zegt: “Het moet weer beter worden, maar ...” Ik kijk waarnaar de Vrouwe wijst en zie allerlei kerken; ik krijg het gevoel dat het geen katholieke kerken zijn. Er middenin zie ik Rome. De Vrouwe gaat weer waarschuwend met de wijsvinger heen en weer en zegt: “Rome, wees toch gewaarschuwd!” Daarna zie ik de Engelse kerk, dat wordt mij ingegeven; ik voel dat daar een verandering komt. Naastenliefde, rechtvaardigheid, waarheid De Vrouwe komt een stap naderbij en zegt: “Kijk.” Ik zie ineens een bundel van allerlei kerktorens dicht bij elkaar. Dan neemt de Vrouwe een ijzeren band. Zij legt deze band om die bundel torens heen en bindt deze dicht. Wij kijken samen daarnaar. Dan laat Zij die band los en zegt driemaal achter elkaar: “Omhoog.” Terwijl Zij dat zegt, brengt Zij haar handen iedere keer een beetje hoger. Dan begint Zij woorden boven die kerk te schrijven en ik lees hardop: ‘Naastenliefde’; dit zet Zij midden boven de torens. Daarna schrijft Zij rechts, doch lager: ‘Rechtvaardigheid’. Dan gaat Zij naar links en schrijft daar: ‘Waarheid’. Ik hoor de Vrouwe intussen zeggen: “Dit alles is nog niet echt te vinden, hoeveel malen heb Ik dit al gezegd!” En Zij schudt meewarig het hoofd. Ik zie ineens weer Rome. De Vrouwe wijst daarop en zegt: “Ik kan niet genoeg waarschuwen dat zij dit toch in de goede zin navolgen.” Ik zie daarna grote veranderingen komen, welke de Vrouwe mij laat zien. Ruim moeten zij zien Ik zie het volgende: grote golven rood die steeds maar dieper en dieper doordringen over de wereld. Ik zie ze hoe langer hoe verder gaan. Ik hoor de Vrouwe zeggen: “Dat is goed maar ... meer geestelijk, echt in de waarheid, rechtvaardigheid en naastenliefde.” Daarna is het alsof ik jaren later heel andere geestelijke stromingen zie komen. De Vrouwe zegt: “Ik waarschuw Rome nogmaals. Ruim ... ruim moeten zij zien, maar ...” En terwijl de Vrouwe op die woorden wijst, is alles ineens weg.

12de Boodschap

30 augustus 1947

Gezicht over Italië Ik hoor die stem en ik kijk. Ik krijg een zwaar gevoel over mij en hoor zeggen: “Er is een zware druk” en ik zie duidelijk Italië voor mij liggen. Het is of daar een heel zwaar onweer boven losbreekt. Ik moet luisteren en hoor: “Verbanning.” Ik ga als het ware boven Italië en het is alsof ik slagen moet toedienen. Dan hoor ik: “Het is alsof daar slag op slag komt.” Politiek-christelijke strijd Intussen zie ik het noorden en de zuidpunt van Italië heel duidelijk voor mij liggen. Daartussenin zie ik het midden van Italië. Daar heerst een ijzige stilte. Er zijn geen mensen, niets, alleen maar een doodse stilte. Dan zie ik een grote koepel oprijzen. Opeens begint het daarboven te regenen, steeds harder en met steeds dikkere druppels. Dan zie ik plotseling dat het geen gewone regendruppels zijn, maar bloeddruppels die uit de lucht op die koepel neervallen. In de verte zie ik een kruis in het licht staan en ik hoor: “Dit wordt een grote politiek-christelijke strijd; kerkelijke politiek.” Geheime zittingen in het Vaticaan Dan zie ik ineens een groot vertrek in het Vaticaan en daar zit de paus. Er schijnt iets gaande te zijn in het Vaticaan. De Vrouwe zegt: “Er worden geheime zittingen gehouden. Dat is meerdere malen. Zij komen in het geheim bijeen.” De Vrouwe wijst op iemand en ik krijg in mij: dat is een afgezant van Amerika. Voor de paus liggen allemaal papieren. De Vrouwe zegt: “De paus wordt van alles op de hoogte gehouden. Hij is volkomen op de hoogte van wat er gaat gebeuren. Er is zogenaamd vrede, maar in werkelijkheid niet, alles camouflage voor de wereld.” Dan moet ik met mijn rechterhand twee maal over de linkerhand gaan en hoor dan: “Dat zal twee maal rondgaan.” En ik zie een soort tijdstip.

13de Boodschap

7 december 1947

Het kruis Ik zie de Vrouwe staan en hoor: “Rome bedreigd.” Daarna komt er een grote ‘4’ voor mij staan en daaromheen komt een cirkel. Dan gaat dat beeld weg en komt er een kruis voor mij met vier gelijke balken. Ook daar komt een cirkel omheen en in het midden van dat kruis lees ik: ‘IHS’. (15) Dit kruis neem ik als het ware op en ik laat het rondom mij heen zien. Nu zie ik ineens drommen mensen om ons heen staan. Zij kijken ernaar, doch velen afwerend. Golven over Europa Dan zie ik over Europa zware dikke wolken komen en daar onderdoor grote golven die over Europa heen komen spoelen. Dan zie ik de Vrouwe in een hel, scherp licht staan. Zij is in het wit gekleed. Zij houdt de handen uitgespreid en er komt vanuit haar handen een dikke stralenbundel. Ik moet mijn hand ophouden en het is alsof die stralenbundel in mijn hand komt. Ik voel het gloeien en prikkelen. De Vrouwe glimlacht tegen mij en wijst op die hand, terwijl Zij ‘ja’ knikt. Ik weet niet wat dat betekent. Dan betrekt het gezicht van de Vrouwe en Zij kijkt heel bedroefd. Zij wijst naar die zware wolken en golven en zegt: “Ze zullen eerst door die vloed moeten vergaan en dan pas ...” en dan zie ik die woorden geschreven staan. Achter ‘pas’ staan allemaal puntjes, alsof er nog iets moet volgen dat verborgen moet blijven. Dan klaart het gezicht van de Vrouwe op en zie ik het water als een damp omhoog trekken. Het is alsof eventjes de zon erdoorheen schijnt. Weer wijst de Vrouwe mij naar de aarde en ik zie dat alles is opgetrokken. En nu zie ik allemaal beenderen van mensen op de grond verspreid liggen, stukken been van hoofden, armen en benen. Het is een heel naar gezicht. Ik hoor de Vrouwe zeggen: “Dat is het verderf. Werkt toch, werkt toch ...” Rechtvaardigheid, naastenliefde, gerechtigheid Dan wijst Zij omhoog en zegt: “Lees.” Ik zie dan letters komen en ik lees: ‘Rechtvaardigheid’. Ik krijg daarna een ontzettende pijn in mijn hand; deze voelt loodzwaar. Daarna hoor ik de Vrouwe zeggen: “Kom, lees verder” en ik zie met grote letters staan: ‘Naastenliefde’. Daaroverheen zie ik allemaal druipende ijspegels komen. Dan hoor ik die stem zeggen: “Verder lezen!” Maar als ik wil lezen, kan ik niets lezen vanwege de vlammen die om de letters heen spelen. Even trekken die vlammen op en ik lees: ‘Gerechtigheid’. Soldatenkerkhof Daarna wijst de Vrouwe en zie ik een soldatenkerkhof met onafzienbare rijen witte kruisen. Deze zie ik stuk voor stuk omvallen, ze vallen allemaal achterover. De Vrouwe wijst weer en ik zie nieuwe witte kruisen verschijnen; zo ver ik zien kan, verrijzen ze uit de grond. Dan hoor ik de Vrouwe zeggen: “Dit is de boodschap die Ik vandaag breng.” (16) Ik zie haar daarna langzaam uit het licht weggaan. Ik voel dan een enorme leegte om mij heen en het is of alles somber is op aarde.

14de Boodschap

26 december 1947

De verscheurde wereld Ik zie ineens een hel licht en voel in mijn hand een pijn komen; het is net een stralenbundel. Ik zie de Vrouwe en deze zegt: “Er zullen rampen komen van noord tot zuid en van zuid tot west en van west tot oost.” Ik zie nu een ronde koepel. Ik krijg in mij: dat is een koepel van Jeruzalem. Ik hoor nu: “Om en nabij Jeruzalem zullen zware gevechten geleverd worden.” Ineens zie ik duidelijk Cairo en ik krijg een vreemd gevoel daarover. Dan zie ik allerlei oosterse volkeren: Perzen, Arabieren enz. De Vrouwe zegt: “De wereld zal als het ware in tweeën verscheurd worden.” Ik zie nu de wereld voor mij liggen en zie daar een grote scheur in komen, een barst die in kronkels dwars over de wereld loopt. Daarboven zie ik zware wolken hangen. Ik hoor de Vrouwe zeggen: “Er zal veel leed en ellende komen.” Dan zie ik oosterse plaatsen met witte daken. Het kruis Ik voel iets zwaars in mijn hand. Terwijl ik ernaar kijk, komt er een kruis in. Ik moet het op de grond zetten. Het kruis is zwaar en wankelt naar alle kanten, steeds heen en weer, van links naar rechts en van voor naar achteren. Een moment lijkt het alsof het voorover valt, maar dan komt het omhoog en het is alsof het nu lichter is en stevig in de grond staat. Ik moet nu naar de grond kijken en zie beenderen en helmen liggen onder dat kruis. Dan krijg ik een grote sleutel in mijn hand. Ik moet hem direct laten vallen. Hij valt tussen de beenderen en helmen in. Dan zie ik rijen jongens langs mij heen trekken. Het zijn militairen. Ik hoor die stem zeggen: “Sta onze jongens toch bij met geestelijke hulp.” (17) Dan zie ik witte graven oprijzen, allemaal witte kleine kruisjes. Ik krijg dan een pijn in mijn hand en zie Amerika en Europa naast elkaar liggen. Daarna zie ik geschreven staan: ‘Economische oorlog, Boycotting, Valuta’s, Rampen’. De zonnewijzer is gekeerd Dan zie ik verschillende figuren heel vlug door elkaar heen gaan. Het eerste dat ik kan onderscheiden zijn fakkels, die naar drie kanten licht verspreiden: naar het westen, noorden en oosten. Dan zie ik blauwe en witte strepen door elkaar gaan en dan sterren; het lijken net vlaggen. Daarna zie ik de sikkel en de hamer, maar de hamer gaat van de sikkel af en dat alles dwarrelt nu door elkaar. Dan zie ik een halve maan en een zon. Ook deze vlaggen gaan door die voorgaande beelden. Ten slotte komt er een soort springbok met grote horens die naar achteren lopen. Het lijkt mij een Afrikaanse springbok. Die bok maakt geweldig grote sprongen over dat alles heen. Terwijl alles door elkaar draait komt er aan de linkerkant een cirkel en daar doorheen draait de globe. Daarna zie ik ineens een grote zonnewijzer. Ik hoor de Vrouwe zeggen: “De zonnewijzer is gekeerd.” Helse uitvindingen Dan krijg ik een heel typisch beeld. Ik moet in de lucht kijken; het is of er iets in de lucht wordt afgeschoten. Er vliegt iets langs mij heen, zo snel dat ik het nauwelijks kan zien. Het heeft een sigaar- of torpedomodel en de kleur is als van aluminium. Ineens zie ik er van de achterkant iets afspringen. Ik voel met mijn hand en krijg dan verschillende vreselijke indrukken over mij. Eerst een totale gevoelloosheid; ik leef en leef toch niet. Dan zie ik afschuwelijke beelden van mensen voor mij. Ik zie gezichten, brede gezichten vol vreselijke zweren, net een soort melaatsheid. Dan voel ik vreselijke dodelijke ziekten: cholera, melaatsheid, alles wat die mensen mee moeten maken. Dan is dat weer weg en zie ik heel kleine, zwarte dingen om mij heen zweven. Ik probeer te voelen wat het is, maar dat gaat niet; het lijkt mij heel dunne stof. Met mijn ogen kan ik niet onderscheiden wat het is. Het is alsof ik ergens doorheen moet kijken en beneden zie ik nu prachtig witte velden. Op die velden zie ik die kleine zwarte dingen, maar dan vergroot en het is alsof ze leven. Ik weet niet hoe ik dit moet uitleggen. Ik vraag aan de Vrouwe: “Zijn het bacillen?” Zij antwoordt heel ernstig: “Het is hels.” Dan voel ik mijn gezicht en mijn hele lichaam opzwellen. Voor mijn gevoel krijg ik een heel dik gezicht en is alles stijf en opgezet. Ik kan mij niet verroeren. Ik hoor de Vrouwe zeggen: “En dat zijn ze aan het uitvinden,” en dan heel zacht: “die Rus, maar ook de anderen.” Daarna zegt Zij met klem: “Volkeren, weest gewaarschuwd!” En nu gaat de Vrouwe weg. 15.  IHS, Griekse letters voor JES (Jezus), of: Iesus Hominum Salvator (Latijn), d.w.z. Jezus, de Verlosser der mensen. 16.  Het is hier voor het eerst dat de Vrouwe spreekt van ‘boodschap’. 17.  Mogelijk een verwijzing naar de zgn. politionele acties in voormalig Nederlands Indië.

< VORIGE

VOLGENDE >

de Vrouwevan Alle Volkeren