“… het eerste en voornaamste gebod: de Liefde, Naastenliefde.”                                                                                    
55V - juli 2018

De Boodschappen

Jaartal 1958

54ste Boodschap (74)

19 februari 1958

(Aswoensdag) Voorzegging van de dood van paus Pius XII Vannacht werd ik weer met een schok wakker doordat ik geroepen werd, om drie uur precies. Ik zag weer het licht en hoorde de stem van de Vrouwe zeggen: “Daar ben Ik weer. De vrede van de Heer Jezus Christus zij met u. Je hebt goed gedaan. Je hebt uit vrije wil gekozen, de boodschap naar je leidsman gebracht. Deze gehoorzaamheid zal goede vruchten afwerpen, die je binnenkort zult ervaren. Je leidsman kent zijn plicht. Wees gerust. Ik zal je een mededeling doen, waarover je tegen niemand, ook de sacrista en je leidsman, iets mag vertellen. Als het gebeurd is, mag je het tegen ze zeggen, dat de Vrouwe dit nu gezegd heeft. De mededeling is: Luister. Deze Heilige Vader, paus Pius XII, zal begin oktober van dit jaar worden opgenomen bij de Onzen. De Vrouwe van alle Volkeren, de Medeverlosseres, Middelares en Voorspreekster, zal hem naar de eeuwige vreugde geleiden.” (75) Ik schrok van deze mededeling en durfde het haast niet te geloven. De Vrouwe zei: “Schrik niet, kind. Zijn opvolger zal het dogma afkondigen.” Ik bedankte de Vrouwe en Zij zei heel plechtig: “Amen.”

55ste Boodschap

31 mei 1958

Een hemelse ervaring We zaten te praten en ineens zag ik een hel licht komen in de andere kamer. De Vrouwe zag ik niet. Het was alsof er een sluier voor mijn ogen weggetrokken werd en ik kreeg een hemelse, bovennatuurlijke toestand over mij. Ik had het gevoel dat er iemand was, die ontzaglijk machtig, groots en zuiver is. Terwijl ik neerknielde, klonk me een hoge, fijne muziek in de oren en de kamer was geheel gevuld van licht. Het straalde zo erg dat ik mijn handen op de borst moest vouwen en diep voorover moest buigen. Ik durfde en kon er niet in kijken. Maar ineens heb ik gekeken; wat ik zag, kan ik onmogelijk uitleggen. Het was iets hemels, als ik het zo in alle nederigheid mag uitdrukken. Toen werd dat als het ware door een sluier van mijn ogen afgeschermd en zag ik de Vrouwe staan, maar heel in de verte. Zij zag er zo vriendelijk en lief uit. Zij sprak zeer zacht tegen mij. Ik kon haar niets nazeggen, ik had geen stem. Zij sprak het eerste gedeelte achter elkaar, terwijl Zij mij aankeek. Ik dacht: als ik dat nu maar onthouden kan. De Vrouwe begreep me, denk ik, want Zij glimlachte en zei het eerste gedeelte nogmaals achter elkaar voor. Toen knikte ik van ‘ja’ tegen haar. De Vrouwe zei: “Door de Heer tot de Vrouwe, door de Vrouwe van alle Volkeren tot de Heer van alle Volkeren. Het contact zal blijven. Waarschuw de clergé voor dwaalleerstellingen, vooral op het gebied der Eucharistie. Breng dit over aan de sacrista. Zeg dat de Vrouwe hem vraagt je naar de opperpriester te geleiden. Nogmaals: bid veel voor en om goede priesters en tot inkeer van de volkeren. Maar ...” In alle rust zal Ik teruggaan Ineens stopte de Vrouwe en maakte een beweging met haar hoofd, alsof Zij zeggen wilde: luister, zeg mij na. Ik kreeg ineens mijn stemgeluid weer terug. De Vrouwe zei: “In alle rust ben Ik gekomen. In alle rust zal Ik teruggaan naar Hem, die mij gezonden heeft.” Terwijl Zij dat zei, ging Zij heel langzaam omhoog, steeds dieper en dieper. Ik voelde: Zij gaat van mij heen. Dit maakte mij erg bedroefd en ik begon te huilen. De Vrouwe zei: “Weest niet bedroefd. Ik laat u niet als wezen achter. Hij, de Vertrooster en Helper zal komen.” Bouwt hier één gemeenschap Toen ging de Vrouwe langzaam weg en ik hoorde haar zeggen: “Luister, volg het licht.” Ineens ging het licht de kamer uit. Ik zocht het in de andere kamer, maar het ging me voor, naar de uitgang van ons huis. Ik liep het achterna, de straat op. Het ging me voor naar de Wandelweg. Ineens bleef het stilstaan. Ik zocht daar op de grond en toen hoorde ik de stem zeggen: “Wat zoek je?” Ik zag toen de Vrouwe met kruis, aardbol en schapen tussen twee wolken staan. Zij stond zelf in een stralende blauwe lucht. Terwijl Zij heel langzaam omhoog ging, hoorde ik haar zeggen: “Dit is de plaats van mijn teruggaan naar Hem. Bouwt hier één Gemeenschap voor alle volkeren.” Toen kwam er een grote lichtende wolk over haar heen en ik zag haar niet meer. Maar terwijl Zij nog als in een waas wegging, omhoog, kwam er - ik kan het niet anders uitleggen - in haar plaats een grote Heilige Hostie, stralend van licht, heel groot. Uit die Heilige Hostie kwamen drie stralenbundels: in het midden een bundel van prachtige kleuren; rechts en links een bundel van prachtig hel licht, met aan het uiteinde rechts een kruis en links een duif, maar verlicht, geestelijk zou ik zeggen. Dan ging alles heel langzaam weg. (76) 74.  Zie appendix III voor hetgeen er gebeurde in de week voorafgaand aan deze boodschap. 75.  Op verzoek van haar leidsman heeft de zieneres deze boodschap op papier gezet en deze in een verzegelde envelop aan hem in bewaring        gegeven. Zijzelf heeft er een doorslag van bewaard. Onmiddellijk na het overlijden van paus Pius XII heeft zij haar leidsman op de hoogte gesteld        van de inhoud van deze boodschap en hem de doorslag laten lezen. De verzegelde brief is daarop onmiddellijk ongeopend naar de sacrista        verstuurd. Zie ook de brief van pater Frehe in appendix III. 76.  Naar aanleiding van deze boodschap heeft de zieneres een brief geschreven aan pater Frehe, haar leidsman. Zie appendix VI.

< VORIGE

VOLGENDE >

de Vrouwevan Alle Volkeren