“… het eerste en voornaamste gebod: de Liefde, Naastenliefde.”                                                                                    
55V - juni 2018

De Boodschappen

Jaartal 1957

53ste Boodschap

31 mei 1957

Heer, uw wil geschiede Mijn leidsman had mij gezegd dat ik die dag ’s morgens niet naar de St.-Thomaskerk mocht gaan en ook niet ’s avonds naar het Lof. Ik mocht hem die dag ook niet opbellen. Ik ben toen ’s morgens naar de heilige Mis in de Vredeskerk gegaan. Net even voor de heilige Communie hoorde ik ineens heel duidelijk de stem van de Vrouwe zeggen: “Doe vandaag wat Ik je zeggen zal.” Ik schrok ervan en zei in mezelf: “Maar ik zou pater Frehe gehoorzamen.” Ik voegde er echter deemoedig aan toe: “Maar Heer, uw wil geschiede.” Ik zou die dag weggaan met de trein. Ik ben toch gewoon naar het station gegaan. Ik ging in de trein zitten en bad, zoals ik gewoon was, de rozenkrans. Ineens hoorde ik als een bevel vreselijk duidelijk de stem van de Vrouwe. Zij zei: “Ga terug, je hebt je plicht gedaan.” Voordat ik het wist, was ik de trein uit en stond op het perron. Op hetzelfde ogenblik reed de trein weg. Ik dacht: wat heb ik gedaan? Nu heb ik niet gehoorzaamd. Wat nu? Ineens klonk heel hard over het perron de stem van de Vrouwe: “Om drie uur bij de kapel!” Het klonk als een bevel. Ik ben toen terug naar huis gegaan. Omdat pater Frehe mij niet verboden had om ’s middags naar de kerk te gaan, ben ik die middag naar de St.-Thomaskerk gegaan. Ik durfde eerst niet naar binnen, maar ineens was het of iemand mij voortduwde, of ik door een soort wind of kracht de kerk werd ingedreven. De laatste boodschap in het openbaar Toen ik de kerk binnenkwam, waren de mensen de rozenkrans aan het bidden bij de kapel. Achter in de kerk heb ik meegebeden. Daarna baden zij de twaalf artikelen van het geloof. Bij de woorden ‘die ontvangen is van de Heilige Geest’, zag ik ineens bij het Maria-altaar het licht komen. Heel langzaam ging het licht van het Maria-altaar langs het hoofdaltaar, daarna langs het St. Jozef- altaar, waar het heel even bleef stilstaan, en toen langs de zijkant van de kerk naar de kapel. Het was alsof er in dat licht een gestalte meezweefde. Ik stond op en ging naar de kapel omdat de Vrouwe mij als het ware wenkte. Toen ik in de kapel kwam, zag ik de Vrouwe langzaam uit het licht naar voren komen. Zij zei tegen mij: “Bid het gebed.” Toen begon Zij zelf het gebed te bidden, heel zacht en devoot en bad het samen met mij. Maar aan het einde hoorde ik haar zeggen ‘uw Voorspreekster’ in plaats van ‘onze Voorspreekster’. Zij kwam daarbij met haar hoofd naar voren en keek me heel diep aan. Dit maakte mij in de war, zodat ik ‘die eens Maria was’ overgeslagen schijn te hebben en haar woorden ‘uw Voorspreekster’ nasprak. Toen zei de Vrouwe: “Vandaag ben Ik hier gekomen om de laatste boodschap in het openbaar te vertellen. Vrees niets, kind. Het is de Vrouwe van alle Volkeren die dit alles zegt.” Zij wachtte even en zei toen: “Je hebt goed gedaan.” Vraag om het dogma Ineens maakte de Vrouwe weer met de duim een kruis op de mond  en zei: “Ga naar de Heilige Vader en vertel hem alles. Vraag de zegen over het gebed. Vraag om het dogma.” Toen ik daarop inwendig zei: “Ach Vrouwe, hoe kunt u zo iets zeggen! U weet dat ik daar nooit komen kan”, zei de Vrouwe zachtjes: “Door de sacrista.” Gehoorzaamheid en vrije wil Daarna keek de Vrouwe droevig voor zich heen en zei toen: “Ik had een ernstige en blijde boodschap willen brengen. Ik heb laten zien aan alle volkeren dat de gehoorzaamheid en vrije wil, vrije wil, moest voorgaan.” De Parakleet “Nu wil Ik eerst nog een antwoord geven aan allen die jou gevraagd hebben om een teken.” De Vrouwe schudde hierbij meewarig het hoofd. “En dan zegt de Vrouwe aan al diegenen: mijn tekenen zitten in mijn woorden. Gij kleingelovigen, gij zijt als een kind dat om vuurwerk dwingt en het ware licht en het ware vuur ziet ge niet.” Hierbij glimlachte de Vrouwe medelijdend. “Gij zoekt en zoekt in para-dit en para-dat. Ook hierop zal de Vrouwe van alle Volkeren u een antwoord geven.” En met een stem die geweldig door de kerk heen schalde, zei de Vrouwe: “Het is de Paracleet die dit alles in zijn werk stelt!” Ik begreep het woord ‘Paracleet’ niet en probeerde dat door hoofdschudden en schouderophalen aan de Vrouwe duidelijk te maken. Zij glimlachte en wees om zich heen. Ik zag nu allerlei geestelijken om haar heen staan. Terwijl Zij naar die geestelijken wees, zei Zij: “Gij weet wat de Vrouwe bedoelt.” Toen ging Zij verder: “Hij is het zout. Hij is het water. Hij is het licht. Hij is de kracht waardoor de Vrouwe is overstraald. Hij is uitgegaan van de Vader en de Zoon. Hij heeft de Vrouwe van alle Volkeren doorstraald met zijn kracht; daardoor kan Zij en mag Zij de genade aan u uitdelen.” Ik zag weer een waas om de Vrouwe heen komen, zoals eerder toen Zij over de Heilige Geest sprak. De sacramenten “Verspreid dan mijn gebed, het gebed van de Heer. Vraag of de beeltenis voorlopig hier terug mag komen. Kind, wees niet bevreesd. Ik vraag dit. Vraag om het dogma. En gij, alle volkeren, laat u door de handen van de Vrouwe brengen tot de Heer, brengen tot uw sacramenten.” Op het woord ‘sacramenten’ legde Zij heel veel nadruk en Zij schudde het hoofd, alsof Zij zeggen wilde: wat gebeurt er nu toch? Zij keek zeer eigenaardig, ik zag aan haar gezicht dat Zij het helemaal niet in orde vond. Toen zei Zij: “Gij gaat daar zo raar mee om. Ik weet, de Vrouwe van alle Volkeren weet, wat deze tijd is voor de christenmensen en daarom heeft Zij twaalf jaar mogen komen om u te waarschuwen, om u te helpen, om u te brengen terug en naar de Heer Jezus Christus. Gij hebt dit jaar ondervonden hoe groot de kracht kan ... kán zijn van satan. De Vrouwe van alle Volkeren, die de Bruid is van de Heer, die de Koningin is van de Koning, die nu deze titel heeft ontvangen van haar Heer, Zij heeft door haar voorspraak de wereld nog gered, nóg gered.” Hierbij stak de Vrouwe waarschuwend haar vinger op. De hemel “Volkeren, luistert toch naar alles wat Ik gezegd heb. Heus, het is de moeite waard om de wereld te verlaten.” Het was of de Vrouwe dit tweeledig bedoelde. “Gij moet toch allen komen in de hemel!” Dit laatste zei de Vrouwe heel duidelijk en uitdrukkelijk. Het was alsof Zij een sluier wegtrok en ik kreeg een heel bijzondere toestand over mij, een hemelse, bovennatuurlijke toestand. Zo iets geweldigs zag ik, het is niet na te vertellen. Het was of de hemel openging, het was zo mooi. “De Heer heeft u allen verlost. Gij die afgedwaald zijt, keert terug. De Vrouwe wacht u.” Hierbij maakte de Vrouwe met haar handen een uitnodigende beweging, als om de mensen op te vangen. “Zij zal u helpen. Zij zal u terugbrengen.” Het celibaat Weer maakte de Vrouwe met haar duim een kruisje op haar mond.  Toen zei Zij: “Ga naar de Heilige Vader en zeg dat Ik gezegd heb: de tijd is nu gekomen dat het dogma kan worden uitgesproken. Ik kom privé terug voor de Kerk en de priesters op de tijd die de Heer zal bepalen. Zeg dat het celibaat van binnenuit in gevaar is. Maar de Heilige Vader zal ondanks alles dit blijven handhaven.” Toen ik met het hoofd schudde en zei dat ik dit niet durfde zeggen, zei de Vrouwe een beetje boos: “Ik beveel je dit te zeggen!” Ik knikte toen van ‘ja’. Daarna zei de Vrouwe: “Als zij doen wat Ik gezegd heb, zal Ik de volkeren bijstaan, elk individueel, ook de meest primitieve, en de ware vrede mogen brengen.” Dit zei de Vrouwe heel nadrukkelijk. De voorsmaak tot het eeuwige leven Toen zei de Vrouwe,  terwijl Zij voor zich heen keek met een hemelse uitdrukking: “Voordat de Heer Jezus Christus zijn natuurlijke dood stierf, voordat de Heer Jezus Christus opging tot de Vader, voordat de Heer Jezus Christus verscheen in de wereld, opnieuw kwam onder de mensen ...” - Het leek of de Vrouwe dit ter verduidelijking zei omdat ik het hoofd schudde, omdat ik het niet begreep - “gaf Hij u het grote Mysterie, het grote Wonder van elke dag, elk uur, elke minuut. Hij gaf Zichzelf. Neen volkeren, niet een gedachte.” Hierbij schudde Zij heftig het hoofd. “Neen volkeren, luistert naar hetgeen Hij gezegd heeft, niet een gedachte, maar Zichzelf, onder de gedaante van een stukje brood, onder de gedaante van wijn. Zo wil de Heer onder u komen, alle dagen. Neemt dat toch, doet dat toch! Hij geeft u de voorsmaak, de voorsmaak tot het eeuwige leven.” Toen trok Zij opnieuw die sluier voor mijn ogen weg en kwam ik weer in diezelfde hemelse toestand. “Dit is het, volkeren, wat de Vrouwe, de Medeverlosseres, Middelares en Voorspreekster, u vandaag voor het laatst in het openbaar heeft willen zeggen.” Toen zag ik de Vrouwe heel langzaam weggaan. 1.   ‘Paracleet’, van oorsprong een Grieks woord, wordt gebruikt ter aanduiding van de Heilige Geest, vooral in het Johannes-evangelie. Het betekent: Helper, Trooster, Raadgever, Voorspreker. 2.   Als teken dat de zieneres haar niet moest naspreken. 3.   Nu spreekt de zieneres de Vrouwe weer na. 4.   Naar aanleiding van deze boodschap heeft de zieneres een brief geschreven aan pater Frehe, haar leidsman. Zie appendix V. 5.   Zie appendix III voor hetgeen er gebeurde in de week voorafgaand aan deze boodschap. 6.   Op verzoek van haar leidsman heeft de zieneres deze boodschap op papier gezet en deze in een verzegelde envelop aan hem in bewaring gegeven. Zijzelf heeft er een doorslag van bewaard. Onmiddellijk na het overlijden van paus Pius XII heeft zij haar leidsman op de hoogte gesteld van de inhoud van deze boodschap en hem de doorslag laten lezen. De verzegelde brief is daarop onmiddellijk ongeopend naar de sacrista verstuurd. Zie ook de brief van pater Frehe in appendix III.  

< VORIGE

VOLGENDE >

de Vrouwevan Alle Volkeren